ไปนอนฟังเสียงสายน้ำและเพลงไพร ที่สวนเปี่ยมสุข คีรีวง

สวนเปี่ยมสุข ชื่อของโฮมสเตย์ชื่อดังของคีรีวงที่นักท่องเที่ยวที่นิยมธรรมชาติจะรู้จักกันเยอะ แอดมินเองสัญญาไว้กับครูโจและพี่เหลิมเจ้าของสวนว่าจะขึ้นไปเที่ยว แต่คำสัญญานั้นล่วงเลยมาแล้ว 4 ปี ตั้งแต่เขายังไม่ได้เริ่มสร้าง จนบัดนี้ถึงจะได้มาเยือนในฐานะนักท่องเที่ยว

อันที่จริงจะว่าไม่มาเลยก็ไม่ใช่ซะทีเดียว เพราะเคยมาที่นี่ 2 ครั้งกับกิจกรรมวิ่ง ครั้งแรกวิ่งเทรลผ่านโดยไม่รู้มาก่อนว่าจะผ่าน ครั้งที่ 2 เป็นการนัดวิ่งมาที่นี่โดยตรงจากตัวเมืองนครศรีธรรมราช ครั้งนั้นมาถึงก็หมดแรง กินข้าวแล้วก็กลับกัน

ครั้งนี้ถือเป็นการมาแบบนักท่องเที่ยวอย่างเป็นทางการ นัดหมายคือวันที่ 5 ธันวาคมซึ่งเป็นวันหยุด ผมขับรถออกจากตัวเมืองนครศรีธรรมราช มุ่งหน้าสู่คีรีวง ซึ่งใช้เวลาไม่เกินครึ่งชั่วโมงก็ถึง เส้นทางที่จะไปต่อนั้นต้องใช้มอเตอร์ไซค์ จึงใช้เวลาเล็กน้อยระหว่างรอเดินชมร้านค้า บ้านใบไม้คือเป้าหมายที่ไปหาซื้อผ้ามัดย้อม

DSC_0497 DSC_0501 DSC_0507 DSC_0511

สักพักทางพี่เหลิมก็โทรมาบอกว่ามารออยู่หน้าวัดคีรีวง จึงไปเจอที่นัดพอแล้วนำรถยนต์ไปฝากไว้ที่บ้านคุณตา ส่วนผมก็ซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์มุ่งหน้าขึ้นสู่สวนเปี่ยมสุข ตรงนี้เราก็จะได้สนุกกับเส้นทางธรรมชาติ และรถของชาวบ้านที่ขับสวนไปมาบนทางแคบๆ

DSC_0513

ช่วงนี้เป็นหน้าฝน เรื่องจะหลีกเลี่ยงฝนนั้นยากแน่นอน ยิ่งความชุ่มฉ่ำของคีรีวงนั้นคือสิ่งที่นักท่องเที่ยวต้องเจอไม่ต่างจากการเดินป่า ใช้เวลาไม่นานก็ถึงที่หมาย ทักทายคุณพ่อคุณแม่ของครูโจ ซึ่งจะเป็นคนดูแลเรื่องอาหารการกินให้

DSC_0514 DSC_0515 DSC_0516 DSC_0518

ด้านครูโจกำลังจัดที่นอนให้ผม ไม่ได้เป็นห้องแอร์หรูๆ มีน้ำอุ่นให้อาบ มีทีวีให้ชม แต่ห้องของผมคืนนี้คือเต็นท์ขนาดใหญ่ที่วางอยู่ริมลำธาร ล้อมรอบด้วยต้นไม้ ได้ยินเสียงน้ำไหลเสียงดังตลอดเวลา ถ้าเข้าไปนอนในเต็นท์ก็อาจจะคิดว่าฝนตกอยู่ตลอดเวลาเพราะเสียงดังมาก
DSC_0520 DSC_0523 DSC_0524 DSC_0527
จริงๆแล้วเรานัดกันไว้ว่าจะไปเก็บเห็ดมาทำกับข้าวกัน แต่พอไปถึงสภาพอากาศที่เย็นพอสมควรประกอบกับฝนที่มาให้ฉ่ำกันเป็นระยะ แผนต่างๆที่วางไว้เป็นอันยกเลิก นั่งชมสายน้ำให้สบายใจดีกว่า 555 (อาการขี้เกียจมาเยือน)

DSC_0530 DSC_0534 DSC_0539 DSC_0543

สลัดอาการกลัวความเย็นได้ก็ตัดสินใจลงไปในลำธารหน้าเต็นท์ อาบน้ำให้ชื่นหัวใจ ลืมทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ในเมือง เอาหัวพิงก้อนหินแล้วหลับตา มันเป็นอารมณ์ที่ยากจะบรรยายได้ ที่รู้ๆคือโล่งสมอง

ครูโจและพี่เหลิมเอาแก้วกาแฟมาถ่ายรูปเล่นกัน ก่อนจะชวนกันไปลิ้มรดชาดฝีมือการทำอาหารแบบบ้านๆของคุณพ่อคุณแม่ที่ทำไว้เรียบร้อยแล้ว

DSC_0546 DSC_0551 DSC_0566 DSC_0567 DSC_0571 DSC_0590

ห้องอาหารของเราคืนนี้คือขนำเล็กๆ ฟังเสียงจั๊กจั่นขับกล่อมไปด้วย อาหารเป็นอาหารพื้นบ้านง่ายๆทั้งหมด แกงคั่ว น้ำพริก ไข่เจียว ผักลวก แกงเลียง ผมเสียท่าให้กับน้ำพริกและไข่เจียวอย่างหนัก หน้ามืดตาลายคล้ายจะเป็นลม เพราะอร่อยมาก ยิ่งกินในป่ายิ่งอร่อย ขณะเขียนยังแอบหิวซะนี่

DSC_0018

วันนี้เป็นวันหยุดครูโจกับพี่เหลิมจึงได้หยุดงานมาคุยเป็นเพื่อน วงสนทนาของเราดำเนินไปพร้อมๆกับกินข้าว และตบท้ายด้วยเบียร์ ช่วงหลังนี้นั่งเล่าประสบการณ์ชีวิตพร้อมๆกับเรื่องผี สำหรับผมมันสนุก แต่สำหรับครูโจอาจจะมีเรื่องกับพี่เหลิมได้ 555

DSC_0009 DSC_0603

เวลาผ่านไปเร็วมาก ประมาณ 5 ยอมสงบต่อความง่วง กลับไปสู่เต็นท์ที่พักริมน้ำ

DSC_0601 DSC_0618 DSC_0621 DSC_0623

มันเป็นคืนพิเศษคืนหนึ่งของการนอน เสียงการไหลของน้ำยังคงขับกล่อม นอนฟังเสียงน้ำจนหลับไป

DSC_0021 DSC_0023

รีบตื่นตอนเช้ากะว่าจะถ่ายภาพสนุกๆ แต่ฝนก็ไม่เป็นใจ เพราะตกลงมาแต่เช้า ด้านครูโจและพี่เหลิมต้องเดินทางเข้าเมืองไปทำงานก่อน ส่วนผมก็สนุกกับการบดกาแฟและนั่งดื่มริมน้ำ สบายใจจนไม่อยากกลับเข้าเมือง

DSC_0647 DSC_0650 DSC_0651 DSC_0653 DSC_0655 DSC_0659 DSC_0661 DSC_0662 DSC_0663 DSC_0668 DSC_0672 DSC_0675 DSC_0679 DSC_0681

แต่ก็ต้องตัดใจ กลับกันก่อน โอกาศดีต้องมาเยือนอีกแน่นอน ขอบคุณครูโจและพี่เหลิม ขอบคุณพ่อกับแม่ ขอบคุณทริปวันหยุดดีๆ ที่ทำให้หัวใจชุ่มฉ่ำ สมองปลอดโปร่ง พร้อมกลับมาลุยงานกันต่อ

สอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่เพจ https://www.facebook.com/%E0%B8%AA%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%A1%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%82-%E0%B8%84%E0%B8%B5%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A7%E0%B8%87-1727277524157757/

สนับสนุนการรีวิวเมืองนครโดย
บ.สิงห์อรฉัตร จำกัด
บ้านน้ำสิงห์
คุณนนทิวรรธน์ นนทภักดิ์
34action
Boog bar

 962 total views,  4 views today

Facebook Comments